رادیو شادکامی

همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید
مشارکت و معاشرت
Spread the love

اینجا بشنوید

[ti_audio media=”4179″]

[ti_audio media=”4180″]

10646_466326666791556_747514153_n

 

۱ـ چرا انسان‌ها نیاز به مشارکت و معاشرت دارند؟

انسان‌ها در مشارکت با یکدیگر بهتر رشد می‌کنند، چون مشارکت، معاشرت در ایمان است. انسانی که منزوی باشد، قادر به تجربه خیلی از امور نیست. در واقع همان‌طور که جسم و بدن ما برای ادامه حیات باید همکاری و مشارکت تک‌تک اعضا، بافت‌ها و سلول‌ها باشد، جان و روان انسان نیز در ارتباط با دیگران می‌تواند به حیات روحانی خود ادامه دهد و بدون آن دچار افسردگی می‌گردد. هم‌چنین در مشارکت می‌توانیم به همدیگر کمک کنیم، کمک هم از نظر مادی و هم معنوی یا فکری و فرهنگی و دیگر این‌که از هم یاد می‌گیریم و باعث آموزش یکدیگر باشیم. مشارکت باعث یادگیری بسیاری از علوم، فرهنگ، تعلیم و تربیت و غیره می‌شود. از سوی دیگر مشارکت باعث می‌شود که بیشتر دعا کنیم و ارتباط و مشارکت ما را با خداوند بیشتر می‌کند و باعث رشد و بنای ما می‌گردد.

هم‌چنین مشارکت می‌تواند ما را از تنهائی بدر آورد و احساس شادی بیشتر کنیم.

اگر از نظر ایمانی به حدی رسیده‌ایم که می‌توانیم تأثیر‌گذار باشیم و این فیض را دارا هستیم می‌توانیم با مشارکت با بی‌ایمانان و خلافکاران مشارکت کرده و باعث کمک به آن‌ها گردیم ولی باید بسیار هشیار باشیم چون این می‌تواند خطرناک باشد و باعث لغزش خود ما شود.

۲ـ آیا با هر کسی می‌توان مشارکت داشت؟

مسلما نه و باید در این امر دقّت کافی داشته باشیم. مشارکت خود انواع مختلفی دارد که شامل مشارکت با خداوند، ایمانداران، بی‌ایمانان و حتی مشارکت با شیطان و شریر است. مشارکت با خداوند در واقع همان دعا و پرستش است ولی اگر با دعا و پرستش احساس غرور و برتری بر دیگران کردیم باید بدانیم که در ظاهر با خداوند ولی در واقع با شیطان به مشارکت پرداخته‌ایم.

ما نوع مشارکت خود را از نوع محصول و میوه‌اش می‌شناسیم، محصول مشارکت با خداوند احساس فروتنی و تواضع است ولی محصول مشارکت با شیطان و شرور غرور و خودشیفتگی می‌باشد. پس بیائیم نوع مشارکت خود را آگاهانه انتخاب کرده و آن را از نوع محصولش بازشناسی کنیم. از طرفی مشارکت با ایمانداران نیز ما را به ارتباط و مشارکت با خداوند هدایت می‌کند ولی مشارکت با بی‌ایمانان ما را به سمت مشارکت با شیطان رهنمون می‌گرداند.

۳ـ بهترین مشارکت کدام است؟

مشارکتی که باعث رشد و بنای روحانی ما شود، خوب است. مهّم نیست که مشارکت اگر باعث رضایت و خوشنودی دوستان یا اطرافیان می‌شود یا نه. در واقع ما فقط یکبار و آن هم کوتاه زندگی خواهیم کرد، پس به‌خاطر دیگران زندگی نکنیم، بلکه به‌دلیل خلقت حقیقی خویش زندگی کنیم. در این سفر کوتاه، بیاموزیم که چگونه مشارکت‌های خود را مدیریت کنیم تا از هدف آفرینش خود دور نیفتیم و ما را به مشارکت با خداوند که هدف آفرینش ماست، هدایت کند. وقتی مشارکت حقیقی خود را بیابیم محصول خوبی ببار خواهدآمد. زندگی ما پر از حکمت و برکت خواهد شد، ارتباطاتمان قابل درک و فهم خواهد‌بود و هرچه پیش آید خوش آید، نیست. مشارکت با ایمانداران و خداوند، بهترین نوع مشارکت است، ولی گاهی مشارکت با بی‌ایمانان ممکن است ما را به مشارکت با خداوند هدایت کند که این مشارکت روح مقدّس خداست و باعث بنا و هدایت بی‌ایمانان و نجات آن‌ها خواهد‌بود. به شرط آن‌که خود خویشتندار باشیم.

پس مهّم‌ترین نکته در مشارکت این‌است‌که ما را به سمت مشارکت با خداوند هدایت کند، اگر چنین باشد بهترین نوع مشارکت است ولی بالعکس اگر ما را به سمت مشارکت با شیطان ببرد، نادرست و خطرناک است. این بهترین معیار برای یک مشارکت صحیح است و همیشه از محصول مشارکت می‌فهمیم که با خداوند است یا نه، چون محصول مشارکت با خداوند، فروتنی، محبّت و عشق، گذشت، عدم خشم، حسادت و انجام اعمال پسندیده است.

۴ـ مشارکت چه تأثیری در زندگی ما دارد؟

مشارکت بسته به نوع آن می‌تواند تأثیر مثبت یا منفی داشته باشد. در واقع تأثیر آن در زندگی، محصول آن است. وقتی تأثیر مثبت داشته باشد، باعث بنا، رشد، محبّت و عشق، کمک به یکدیگر، فروتنی ،اعمال پسندیده و نزدیکی به خداوند می‌شود، ولی وقتی تأثیر منفی داشته باشد، باعث دوری از خداوند و تمام اعمال ناپسند می‌گردد.

ارسال در فیس بوک

One Response to “مشارکت و معاشرت”

  1. F*ckin?remarkable things here. I am very glad to see your post. Thanks a lot and i’m looking forward to contact you. Will you kindly drop me a mail?

Leave a Reply

Translate:

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

4176
Share

ديدگاههاي اخير

Translate »