رادیو شادکامی

همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید
خود واقعی
Spread the love

اینجا بشنوید

همگی ما بارها در طول زندگی خود مجبور شده‌ایم نقش بازی کنیم و خود واقعی‌مان را پنهان نمائیم و چه سختی‌ها که پس از اجرای نقش جدید متحمل نشده‌ایم؟!

چرا چنین کرده‌ایم؟ غالباً یک پاسخ داریم: برای آن‌که مشکلی را حل کرده و یا باعث حسن عاقبت و کار نیک شده باشیم.

حافظ صریحاً می‌گوید ما باید خودمان باشیم و تنها به عنایت و لطف الهی تکیه داشته باشیم و با تزویر و ریا، کاری ا ز پیش نخواهیم برد:

                  چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست          آن به که کار وجود به عنایت رها کنند

و از جانبی دیگر متذکر می‌‌شود ما تنها می‌بایست نیکوکار باشیم تا نتیجه نیکی را دریافت کنیم و هم‌چنین در فکر تغییر دیگران نباشیم:

                   من اگر نیکم و گر بد، تو برو خود را باش        هرکسی آن درود عاقبت کار، که کشت

کلام خداوند به ما می‌آموزد که: اگر مطابق طبیعت نفسانی خود زندگی کنید خواهید مرد؛ امّا اگر به یاری روح خدا اعمال جسمانی را نابود سازید، خواهید زیست.

پس با این وصف ما تنها باید شایسته و مطیع احکام خداوند باشیم نه به فکر رضایت خلق، چنان‌که سعدی در گلستانش می‌گوید:

                                  نیک باشی و بدت گوید خلق              بِه که بد باشی و نیکت بینند

نیک بودن در این دنیای متظاهرپسند بسیار سخت است. امّا کلام خداوند با تأکید می‌گوید: در انجام کارهای خلاف همرنگ جماعت نشوید و در موقع دعوا به‌خاطر پیروی از اکثریت شهادت دروغ ندهید و حق را پایمال نکنید. هیچ یک از ما فقط برای خود زندگی نمی‌کند و یا فقط برای خود نمی‌میرد. اگر زیست می‌کنیم برای خداوند زندگی می‌نمائیم. 

وارن ویرزبی ‌در« کتاب واقعی باشید» خود، درباره مشکلات زندگی شخص متظاهر چنین می‌نویسد:

وقتی کسی تمام انرژی خود را صرف تظاهر می‌کند دیگر چیزی برای خود زندگی باقی نمی‌گذارد. زندگی برایش پوچ و بی‌مزه می‌شود. شخص متظاهر نه‌ تنها خود را از واقعیت تهی می‌کند بلکه مانع رشد خود نیز می‌گردد و شخصیت واقعی او زیر شخصیت کاذبش خفه می شود.

او معتقد است که دروغگوئی و گناه ، بزرگ‌ترین عامل ایجاد تظاهر و دوری از حقیقت می‌باشند و بهترین راه‌حل رهائی از چنین زندگی دروغین و ناپسند را اعتراف به گناه و تنفر می‌داند:

اعتراف و توبه  باید صادقانه و خالصانه باشد. صادقانه با خداوند، با خود و با دیگران. صادقانه با خداوند یعنی اطاعت از کلام خداوند و بیان گناه خود نزد او و طلب بخشش از او و صادقانه با خود، یعنی اگر متوجّه گناه خود گشتیم خالصانه و راستین به گناه خود اعتراف نمائیم؛ و صادقانه بادیگران بدین معنی است که اگر کسی را رنجاندیم فروتنانه از او طلب بخشش نمائیم.

در هر حال نیک بودن و نیک زیستن سختی‌ها و رنج‌هائی را در پی دارد که تنها ایمان به خداوند است که توان تحمل را در ما ایجاد می‌کند و باعث رشد ما می‌گردد. چنان‌که مولانا نیز می گوید:

         در آتش باش جان من یکی چندی چو نرم آهن                   چو فرزند خلیلی تو، مترس از دود نمرودی

ارسال در فیس بوک

Leave a Reply

Translate:

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

4173
Share

ديدگاههاي اخير

Translate »