رادیو شادکامی

همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید
نفرت
Spread the love

اینجا بشنوید

[ti_audio media=”3637″]

[ti_audio media=”3638″]

hate5

۱ـ احساس تنفر چیست؟

احساس تنفر یعنی عدم وجود عشق و محبّت. مثل این‌که تاریکی یعنی عدم وجود نور. در واقع چیزی به نام تاریکی نداریم ولی نور هست و نبود نور را تاریکی می‌نامیم. به‌همین ترتیب چیزی به نام تنفر هم نداریم. ولی عشق هست و عدم وجود عشق را تنفر می‌نامیم. عشق خود خداست و او چشمه عشق است. چون خدا هست، عشق هم هست. پس این سؤال به‌وجود می‌آید که تنفر از کجا به‌وجود می‌آید؟ از آنجائی‌که از این سرچشمه عشق و محبّت، یعنی خداوند دور بنمانیم. وقتی از خدا فاصله می‌گیریم نیروی عشق در ما کم می‌شود و چون این نیرو کم شود، سقوط می‌کنیم و به دره بی‌عشقی یا نفرت می‌رسیم. ما همواره باید خود را بیازمائیم و ارتباط خود را با خداوند بسنجیم. اگر حس کردیم که دچار فاصله شده‌ایم، کافی است که دعا کنیم و شاهد این کمبود و فاصله باشیم، خود‌به‌خود او ما را به خود نزدیک می‌کند و فاصله‌ها را از بین می‌برد، به یاد آوردن این کافی است که فاصله از بین برود. البته به یاد آوردن به‌همراه خواستن و تمنای آن ؛ نه این‌که به یاد آوریم وبعد برایمان مهّم نباشد. باید تشنه حضورش باشیم و چون به یاد آوردیم ،تشنه هم باشیم تا سیراب ‌شویم. کار خاصی نمی‌خواهد، خداوند چون عاشق ماست و از وضعیت ما آگاه است فقط کافیست فراموش نکنیم و مشتاق او باشیم. او همه چیز را برایمان مهیّا می‌کند. عشق همچون بالنی است که ما را به بالا می‌برد ولی نفرت عدم وجود این بالن است و فقط عدم عشق کافی است که سقوط کنیم و به دره نفرت و مرگ کشیده شویم، نفرت چیزی مجزا نیست. برای سقوط نیاز به نیروی خاصی نیست سنگینی ووزن ما  کافیست که سقوط کنیم و هلاک شویم.

۲ـ با نفرت و کینه می‌توان خوش، زندگی کرد؟

هرگز. کینه و نفرت باعث خوشی نمی‌شود بلکه بالعکس باعث بیماری و ناخوشی می‌گردند. کینه و نفرت برتمام روح و جسم ما تأثیر مخربی گذاشته و باعث انواع بیماری‌های روحی و جسمی می‌شود و همچون دودی سیاه همه وجودمان را دربر می‌گیرد و زندگی را ناشاد می‌کند. بهتر است کینه و نفرت را همچون زهری کشنده بدانیم و همان‌گونه که برای نجات زندگی از نوشیدن زهر خودداری می‌کنیم از کینه و نفرت نیز دوری کنیم و تمرین کنیم که یکدیگر را دوست بداریم. البته دوست داشتن همیشه بدان معنی نیست که از نظر احساس یکدیگر را دوست بداریم، بلکه از نظر حکمت و خرد به هم عشق ورزیم. عشق حکیمانه دور از احساس ناشیانه است و به صلاح ما عمل می‌کند و باعث بنای ما می‌گردد. بسیار مواقع است که ما از نظر احساسی نسبت به دیگران هیچ حسّی نداریم یا این‌که به‌دلیل رفتارها و سخنان ناشایستشان احساس بدی داریم ولی عشق خردمندانه را نسبت به آن‌ها می‌توانیم حفظ کنیم و به آن‌ها کمک کنیم و اگر کمکی از دستمان برنمی‌آید برایشان دعای خیر کنیم. حتی ممکن است چون کسی به ما آسیبی برساند و بخواهیم تلافی کنیم ولی در همه ما نیروئی است که می‌توانیم ببخشیم و به‌جای تلافی یا نفرین، دعا کنیم. این در وجودمان عشق و محبّت را پرورش خواهد داد و با تکرار این تمرین روزی می‌رسد که همه وجودما سرشار از این نیروی خدائی شده و همه زندگی ما  برکت و فیض او خواهد‌بود. من این را به‌عنوان تمرین معرفی می‌کنم چون که خود انجام داده‌ام و نتیجه‌اش را دیده‌ام. واقعاً وقتی‌که ببخشیم و به‌جای نفرین دعا کنیم، برکت عجیبی زندگی ما را فرا می‌گیرد و همان‌گونه که خداوند می‌فرماید: اگر کسی بگوید من خدا را دوست دارم درحالی‌که از برادر خود نفرت دارد، دروغگو است زیرا اگر او برادر را که دیده دوست ندارد، محال است خدائی را که ندیده است دوست بدارد.

۳ـ آیا تنفر اکتسابی است؟

ببینید، اصولاً هیچ کس در ابتدای تولّد متنفر به دنیا نمی‌آید. همه بچه‌ها همچون لوح‌های سفیدی هستند. پس می‌توانیم بگوییم که بیشتر اکتسابی است و از اطرافیان آموزش می‌بینند. مسلماً کودکی که مدام محبّت و عشق بی‌شائبه ببیند و عملاً از والدین بخشیدن و بخشیده شدن را شاهد باشد می‌تواند راحت ببخشد و دچار کینه و نفرت نشود. ولی کودکی که هرگز به‌وسیله والدینش بخشیده نشده و مدام مورد سرزنش و تنبیه بوده خوب چطور می‌تواند ببخشد؟! پس باید با کودکانمان با آگاهی بیشتری برخورد کنیم و در رفتار خود بیشتر مطالعه کنیم. هرچه بیشتر ببخشیم و با محبّت رفتار کنیم، فرزندان ما هم چنین خواهند بود و نسل جدید به سمت دورشدن از کینه و نفرت هدایت خواهند شد و جامعه‌ای سالم تر خواهیم داشت. در جامعه‌ای که کینه و نفرت کمتر باشد، بسیاری از جرائم هم کمتر خواهد شد و سلامت جامعه و خانواده رو به بهبود خواهد رفت. پس می‌توانیم با این شرایط بگویم که تنفر و کینه اکتسابی هست والا از قدرت ما خارج بود که اصلاحش کنیم. بارها اتّفاق افتاده که از کسی کینه یا نفرت به دل داریم و با اراده خود آنها را می‌بخشیم و واقعاً وقتی می‌بخشیم احساس خوبی داریم. چون خداوند می‌فرماید ببخشید تا بخشوده شوید! خداوند وقتی می‌بیند ما می‌بخشیم، او هم ما را می‌بخشد و احساس خوبی خواهیم داشت. پس کینه و نفرت از سوی دیگر با بخشیدن و بخشوده شدن ارتباط دارد. ما با بخشیدن، کینه و نفرت را می ‌توانیم از خود دور کنیم. خداوند می‌فرماید: از این پس دیگر هیچ نوع بغض، غیظ، خشم، داد و فریاد و دشنام و نفرت را در میان خود راه ندهید.

۴ـ دارو و درمان بیماری کینه و نفرت چیست؟

اوّل از همه برای درمان کینه و نفرت، رفتار والدین مهّم هست. می‌توانیم بگوییم رفتار ما با فرزندانمان حتی می‌تواند از به‌وجود آمدن نفرت کمک کند ما می‌توانیم با محبّت کردن به فرزندان خود و بخشیدن آن‌ها از کینه و نفرت جلوگیری کنیم و به آنها آموزش بدهیم، آنها از رفتارما یاد می‌گیرند نه از گفتارما. ما اگر با فرزندانمان به کینه و نفرت و عدم بخشش و غرور رفتار کنیم، خوب آنها هم همانطور یاد می‌گیرند. راهکار بعدی که می‌توانیم در رهائی از این بیماری به‌کار ببریم، ارتباط با خداوند و دعا است. همان‌طور که خداوند به ما محبّت می‌کند و از ما کینه و نفرت ندارد و ما را دوست دارد. ما نیز باید همدیگر را دوست بداریم و همان‌گونه که کلام می‌فرماید: فرق بین فرزندان ابلیس درا ین است هرکه نیکی نمی‌کند و یا برادر خود را دوست نمی‌دارد، فرزند خدا نیست. این راهکار از جهتی هم به راهکار قبلی ارتباط دارد که وقتی ما این را به‌کار بگیریم فرزندانمان نیز از آن به‌عنوان یک روش کاربردی استفاده خواهند کرد. همیشه برای همگی دعای خیر کنیم نه نفرین و این باعث می‌شه که کینه و نفرت در ما از بین برود. از طرفی دیگر ما می‌توانیم با بخشیدن دیگران نفرت و کینه را کاهش بدهیم، همان‌طور که خداوند می‌فرماید: ببخشید تا بخشوده شوید. این راهکار را نیز، ما والدین، مدام باید استفاده کنیم تا فرزندانمان آماده بخشیدن باشند. تمام این روش‌ها خلاصه می شوند در یک راهکار که محبّت است؛ و تا محبّت نداشته باشیم هیچ یک از راهکارها را نمی‌توانیم به‌کار بگیرم و سرچشمه محبّت خود خداست. به‌عبارتی خداوند محبّت است. ما باید دعا کنیم که خداوند فیض و حکمت محبّت داشتن رو به ما بدهد و ما را از سرچشمه محبتش سیراب کند تا ما هم بتوانیم محبّت کنیم، ببخشیم و از کینه و نفرت رها بشویم.

ارسال در فیس بوک

One Response to “نفرت”

  1. I simply had to thank you so much yet again. I’m not certain the things I might have undertaken without the basics discussed by you concerning that area of interest. It has been a intimidating setting for me, however , spending time with a expert way you handled it took me to cry over happiness. Extremely happier for the work and then pray you comprehend what a great job that you are putting in educating people via your webpage. I am sure you have never got to know all of us.

Leave a Reply

Translate:

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

4041
Share

ديدگاههاي اخير

  • pink sheets: Marvelous, what a weblog it is! This weblog gives valuable i...
  • Andreas: This piece of writing is genuinely a pleasant one it assis...
  • QSSJVGHQIXGNQMBHMES: I'm really loving the theme/design of your blog. Do you ever...
  • ITWUPMVVSYECH: This web site is mostly a stroll-through for all the informa...
  • JSGUPBXLLLHWBQ: I impressed, I must say. Really rarely do I encounter a blog...
Translate »