رادیو شادکامی

همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید
تنگدستی
Spread the love

حافظ شیرازی فقر را دولتمندی دانسته و آن را از خداوند می‌طلبد زیرا نتیجه فقر را رسیدن به حشمت و جلال می‌داند:

دولت فقر، خدایا به من ارزانی دار       کاین کرامت سبب حشمت و تمکین من است

و همین امر مهّم را نیز در کلام عیسی مسیح می‌بینیم که می‌فرماید:

خوشا به حال کسانی که از فقر روحی خود آگاهند زیرا پادشاهی آسمانی از آنِ ایشان است.

عطّار نیز معتقد است که استحکام و توانمندی در نتیجه فقر حاصل می‌شود و آن‌که در راه فقر و دست شستن از مادیات قدم برمی‌دارد می‌بایست استوار بوده تا به مقصد مطلوب برسد:
فقر دارد اصل محکم هرچه دیگر، هیچ نیست         گر قدم در فقر چون مردان کنی محکم، رواست

بدین معنی که او فقیری به معنای دوری گزیدن از مادیات را یک اصل و امر مهّم دانسته که به‌واسطه آن استحکام روحی و درونی حاصل می‌گردد.

از طرف دیگر سعدی به فقر از دید مادی آن این‌گونه می‌نگرد که نه توانمندی و ثروت و نه فقر و تنگدستی هیچ‌کدام پایدار نبوده و گذرا هستند.

ای که در نعمت و نازی، به جهان غرّه مباش       که مُحالست در این مرحله امکان خلود
وی که در شدّت فقری و پریشانیِ حال         صبرکن کاین دو سه روزی به سرآید معدود

در این‌جا سعدی به ثروتمندان توصیه می‌کند که مغرور مال خود نباشند زیرا هیچ ثروتی ماندنی نیست و به تنگدستان دلداری می‌دهد که اگر صبر پیشه کنند این چند روز سختی به پایان خواهد رسید و در لفافه نیز به این نکته توجّه دارد که عموماً در این دنیا در سختی و تنگی خواهیم بود پس چون این جهان و زندگی معدود و محدود است دلنگران نباشیم زیرا ثروت‌های جاویدان در آن دنیای جاویدان، منتظر ماست.

خداوند می‌فرماید: به کسانی که مرا دوست می‌دارند، ثروت می‌بخشم و انبار‌های آن‌ها را پر می‌کنم.

همان‌گونه که مولوی نیز خداوند را باعث آرامی جان دانسته و ایمان به خداوند را گنجی می‌داند که سختی و تلخی فقر را گوارا می‌گرداند:

ای که به‌هنگام درد راحت جانی مرا        وی که به تلخی فقر گنج روانی مرا

پروین اعتصامی قناعت کردن و سادگی را گنج شایسته و شاهانه دانسته و می‌گوید که شخص قانع که به ظاهر ضعیف و ناتوان است به نهایت توانائی و عظمت خواهد رسید:

زان گنج شایگان که به کنج قناعت است             مور ضعیف گر چو سلیمان شود رواست

و در کلام خداوند می‌خوانیم آن‌چه را که به‌دست می‌آوریم همگی از جانب خداست: هیچ‌گاه نگوئیم با نیرو و قدرت خود ثروتی به‌دست آورده‌ایم. خداوند خدایمان را همیشه به‌خاطر داشته باشیم، زیرا اوست که به ما قدرت و ثروت عطا می‌کند.

و شنیده‌ایم که اسکندر مقدونی وصیّت کرد هنگام حمل تابوتش دست‌های او را از تابوت بیرون گذارند تا همگان ببینند او که این همه اندوخته بود، با خود هیچ نَبُرد.

ارسال در فیس بوک

Leave a Reply

Translate:

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

3848
Share

ديدگاههاي اخير

  • pink sheets: Marvelous, what a weblog it is! This weblog gives valuable i...
  • Andreas: This piece of writing is genuinely a pleasant one it assis...
  • QSSJVGHQIXGNQMBHMES: I'm really loving the theme/design of your blog. Do you ever...
  • ITWUPMVVSYECH: This web site is mostly a stroll-through for all the informa...
  • JSGUPBXLLLHWBQ: I impressed, I must say. Really rarely do I encounter a blog...
Translate »