رادیو شادکامی

همیشه در خداوند شاد باشید؛ باز هم می‌گویم: شاد باشید
تنهائی
Spread the love
اینجا بشنوید

[ti_audio media=”1906″]

[ti_audio media=”1907″]

۱ـ تنهائی به چه معناست؟

تنهائی به معنی یکی بودن و جدائی یا منزوی شدن و خلاصه از جمع دور افتادن است و هم‌چنین به معنی خلوت گزیدن نیز می‌باشد.

۲ـ چرا گاهی در بین جمع هستیم و باز هم احساس تنهائی می‌کنیم؟

در این‌جا  تنهائی می‌تونه از نظر مادی یا معنوی مورد مداقّه قرار بگیره، ما وقتی در جمع هستیم از نظر مادی و جسمانی تنها نیستیم ولی از نظر معنوی و درونی اگه با اون جمع حرفی برای گفتن نداشته باشیم احساس تنهائی خواهیم کرد. گاهی ممکن است که در جمع نباشیم ولی از نظر درونی و معنوی هم عقیده با اون جمع بوده و توگوئی که در آن جمع هستیم و همه اعضا از ما یاد خواهند کرد پس اصل تنهائی بسته به عقاید و درون ماست که با دیگران هم عقیده و همفکر هستیم یا نه اگر باشیم تنها نخواهیم بود ولی اگر با افراد جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم همسو نباشیم مسلماً احساس تنهائی خواهیم کرد.

۳ـ به‌نظر شما منظور شاعر از این بیت چیست؟
دلا خو کن به تنهائی       که از تن‌ها بلاخیزد

این بیت شعر اشاره به این دارد که بهتر است کنج خلوت و تنهائی را برگزینیم تا با افرادی که از نظر معنوی و درونی با ما همسو نیستند یا با ما مخالفند، همنشین شویم و هم‌چنین از سوی دیگر اشاره به این دارد که کسانی که با ما همسو و هم عقیده نیستند، می‌توانند باعث بلا و دردسر برایمان شوند.

۴ـ گاهی تنهائی لذتبخش است ولی به‌نظر شما کدام تنهائی ناخوشایند است؟

تنهائی که باعث دور افتادگی و انزوای انسان از جامعه گردد، ناخوشایند است و تنهائی و خلوت گزیدن با معشوق حقیقی که خداوند است لذّت‌بخش. وقتی از جامعه دور بیفتیم و یا طرد شویم و یا این‌که به هر دلیلی به انزوا فرو رویم، رنج‌آور خواهد‌بود به قول سعدی که می‌گوید بنی آدم اعضای یکدیگرند، ما همگی اعضای یک کالبد هستیم و غیرقابل تفکیک البته هر کسی می‌تواند با کسانی ارتباط پیدا کند و متحد باشد که هم عقیده و یکدل باشند هرچند به‌جز امور معنوی، هرچقدر هم که در امور مادی همسو و هم عقیده باشیم، روزی به پایان خواهد رسید. من فکر می‌کنم انسان وقتی در امور مادی با دیگران ارتباط برقرار کند و از تنهائی خود بدر آید، چون نوع دوم تنهائی که خلوت با خداوند است را از دست می‌دهد، دچار مشکل می‌شود ولی کسی که با دیگران به واسطه معنویت متصل می‌شود و از تنهائی مادی بیرون می‌آید و ارتباط خلوت و تنهائی خود با خداوند را هم حفظ می‌کند، به مشکل دچار نمی‌گردد. در حقیقت ما باید به‌گونه‌ای با این تنهائی خود مواجه شویم که جبران یک تنهائی به قیمت از دست رفتن خلوت روحانیمان نشود. ارتباط با دنیای بیرون به واسطه ارتباط با خداوند باعث کامیابی کامل ما می‌شود. مثل آن درویش پیری که در خلوت خود با خداوند راز و نیاز می‌کرد و شاگرش بر او وارد شد و پرسید استاد چرا تنها نشسته‌اید؟ او پاسخ می‌دهد: اکنون که تو آمدی تنها شدم وگرنه من با خداوند همنشین بودم و مشغول راز و نیاز.

ارسال در فیس بوک

One Response to “تنهائی”

  1. What i do not understood is actually how you are not actually much more well-liked than you may be right now. You’re very intelligent. You realize thus considerably relating to this subject, produced me personally consider it from numerous varied angles. Its like men and women aren’t fascinated unless it one thing to do with Lady gaga! Your own stuffs great. Always maintain it up!

Leave a Reply

Translate:

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

1065
Share

ديدگاههاي اخير

Translate »