-شادکامی-

تنها راه شادکامی از طریق خداوند است

پست هاي مربوط به تاريخ فروردین, ۱۳۹۱:

تشکر و قدرشناسى

[ti_audio media=”1917″]

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

۱ـ به‌نظر شما چرا باید در قبال هر کاری تشکر کنیم و قدرشناس باشیم؟

ما با تشکر و سپاسگزاری یک حس محبّت و عشق را به جریان می‌اندازیم. ما با این عمل به یکدیگر می‌گوئیم که تو را دوست داریم و به‌خاطر محبّتی که نسبت به من داشتی سپاسگزارم و همین امر باعث ایجاد احترام و محبّت بین انسان‌ها شده و گرمی و صمیمیت و مهر و محبّت در بین همگی به جریان می‌افتد و انسان‌ها بیشتر به هم نزدیک می‌شوند و به ارتباط محبّت‌آمیز خود ادامه می‌دهند درحالی‌که با رفتار سرد در قبال محبّت دیگران حس ناخوشایند طلبکارانه و به قول معروف نمک‌نشناسی در فرد ناسپاس ایجاد شده و روابط انسان‌ها رو به سردی رفته و روزبه‌روز از یکدیگر دورتر و دورتر می‌شوند.

۲ـ آیا این تشکر و قدرشناسیِ بین انسان‌ها، در ارتباطِ انسان با خداوند هم مؤثر است؟

صد در صد. وقتی ما یاد بگیریم که قدرشناس یکدیگر بوده و با عشق و محبّت سپاسگزار هم باشیم به‌راحتی می‌توانیم از خداوند مهربان که بخشنده تمام عطایا و نعمت‌ها به انسان‌هاست شاکر بوده و با این شکرگزاری خود را آماده دریافت کلیه الطاف الهی نماییم.

۳ـ تشکر و سپاس از خداوند به چه صورت است؟ و یا به‌عبارتی شکرگزاری باید در کلام ما باشد یا در اعمال ما؟

سؤال بسیار جالب و مهّمی است. مسلماً خداوند به کلام ما توجّه ندارم و او آن‌چه را که از قلب ما خارج می‌شود می‌بیند و این عملکرد ماست که نشان می‌دهد ما شاکریم یا نه. انسان شاکر صددرصد انسانی شاد و آرام و قانع است.

۴ـ آیا خداوند به تشکرِ ما نیاز دارد یا ما به تشکر و سپاس از او نیازمندیم؟

مسلماً خداوند نیازی به تشکر ما ندارد ولی تشکر و قدردانی ما چون با شادی و رضایت است باعث خشنودی خداوند شده و خشنودی او در ما باعث شادابی در زندگیمان می‌گردد. همان‌گونه که وقتی کودکی از والدین خود تشکر می‌کند باعث خشنودی آن‌ها شده و باعث می‌گردد که بیشتر به او محبّت و عشق بورزند.
ارسال در فیس بوک
» ديدگاه ۱
صبر

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


[ti_audio media=”1918″]

۱ـ نظر شما درباره صبر و شکیبائی چیست؟
صبر و شکیبائی یکی از خصوصیّات انسان است که آگاهانه و با هوشیاری به آن می‌رسد.
صبر دارای درجات متفاوت است و با تمرین می‌توانیم به درجات عالی‌تر آن دست یابیم.
۲ـ آیا صبوری یک ویژگی موروثی است یا اکتسابی؟ به‌عبارتی یک شخص صبور ذاتاً صبر و شکیبائی دارد یا آن را می‌تواند به‌دست بیاورد و یاد بگیرد؟
من فکر می‌کنم بیشتر اکتسابی است و هر کسی می‌تواند آن را به‌دست آورد. ما می‌توانیم در صبر و شکیبائی تربیت شده و هرچه بیشتر روی آن تأکید و تمرین کنیم. توانائی‌مان بیشتر شده و می‌توانیم با این نیروی فوق‌العاده به زیبانی‌هائی بیشتری در زندگیمان نائل گردیم.
۳ـ به‌نظر شما اشخاص صبور موفق‌تر از اشخاص عجول نیستند؟ چرا؟
مسلماً افراد صبور موفق‌ترند زیرا رفتارها و گفتارهایشان بر دقّت و تأمل بیشتری استوار است و می‌توانند با اندیشه بیشتر تصمیم بگیرند. کسی که عجول است قبل از کاشتن می‌خواهد درو کند و چنین فردی مسلماً یا محصولی برداشت نمی‌کند و یا این‌که محصولی اندک برداشت خواهد کرد.
مثلاً ما موقعی که دانه‌ای را در زمین می‌کاریم اگر آن را با عجله برداشت کنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ یا این‌که قبل از روئیدن این‌کار را می‌کنیم که هیچ محصولی برداشت نخواهیم کرد یا این‌که اگر بعد از روئیدن با عجله قبل از رسیدن کامل این‌کار را بکنیم محصولمان نرسیده و کال خواهد‌بود و غیرقابل استفاده، پس باید در سکون و سکوت و با تأمل و اندیشه منتظر روئیدن و رسیدن محصول خود باشیم و از آن مراقبت کافی بکنیم تا در زمان مشخص بتوانیم آن را برداشت کرده قابل استفاده برای خود و همه اطرافیانمان باشد.
۴ـ چه روش‌هائی برای این‌که صبور باشیم، پیشنهاد می‌کنید؟
من فکر می‌کنم یکی از روش‌های خوب برای تمرین صبر، سکوت است و دیگری سکون. ما اگر هر روز زمانی را برای سکوت و سکون در زندگیمان قرار دهیم و تصمیم بگیریم که برای زمانی  سکوت و سکون کنیم، نیروی صبر در ما قوّت گرفته و در مواقع ضروری می‌تواینم آن را به‌کار گیریم. به‌نظر من صبر و شکیبائی محصول سکوت و سکون است.
 *****************
انواع صبر
صبر جسمانی و بدنی ماست که وقتی دچار درد یا مثلاً گرسنگی و تشنگی می‌شویم از خود شکیبائی نشان داده و آگاهانه تحمل می‌کنیم و وقتی این تحمل به‌دلیل روحانی و معنویت باشد نه‌تنها سخت و مشقت‌بار نیست بلکه لذّت بخش هم می‌گردد و در نتیجه باعث احساس رضایت درونی می‌شود.
گاهی ما صبر می‌کنیم نه به‌خاطر تحمل فشار جسمانی، بلکه به‌دلیل رسیدن به یک نتیجه مطلوب، مثل این‌که صبر می‌کنیم تا محصولات کشاورزیمان به نتیجه مطلوب برسد. یا عزیزی از سفر برگردد و این صبر هم از نظر معنوی باعث تعالی درجات روحانی ما می‌شود.
در کل ما چه وقت صبر می‌کنیم؟
ما زمانی صبر می‌کنیم که مطمئن هستیم که نتیجه می‌گیریم. ما وقتی شک داریم و نمی‌دانیم که آیا نتیجه‌ای در کارمان هست یا نه، صبوریمان دچار اختلال می‌گردد.
مثلاً وقتی ما به اداره‌ای مراجعه می‌کنیم و مطمئن هستیم که به کارمان رسیدگی خواهد شد به‌راحتی منتظر مانده و صبر می‌کنیم تا کارمان انجام شود ولی وقتی مطمئن نیستیم در انتظار و صبرمان تأثیر گذاشته و مدام سؤال می‌کنیم و بی‌قراریم و اگر مطمئن باشیم که به کارمان رسیدگی نخواهد شد، حتی مراجعه نمی‌کنیم تا چه برسد که صبر کنیم. پس صبر یک عکس‌العملی است که ما به واسطه ایمان و اعتماد خود به امری از خود نشان می‌دهیم. ما وقتی ایمان به خداوند داریم مسلماً صبوریمان تحت تأثیر قرار گرفته و افزایش می‌یابد.
سکون وسکوت به چه معناست؟
یعنی هر روز در زمان بیکاری و استراحت می‌توانیم به حالت سکوت و سکون نشسته و شاهد خود باشیم، بدون قضاوت و بدون سرزنش خود و بدون فکر کردن درباره گذشته و آینده، یعنی فقط در لحظه اکنون شاهد سکوت و سکون خود باشیم.
تاثیر دعا در صبوری چیست؟
با توجّه به صحبت‌های قبلی‌مان که صبوری حاصل ایمان و اعتماد است می‌تونیم بگیم که دعا هم محصول ایمان و اعتماد است. به‌عبارتی هم صبوری و هم دعا محصول ایمان و اعتماد هستند. یعنی ما در هنگام دعا باید صبوری کنیم و ایمان داشته باشیم که آن‌چه را خواسته‌ایم دریافت می‌کنیم. و وقتی‌که ایمان داشته باشیم مسلماً دعا یکی از بهترین راه‌های دریافت صبوری خواهد‌بود و این موارد در ارتباطی بسیار تنگاتگ با هم قرار دارند و نمی‌توان آن‌ها را از هم جدا کرد. ما با ایمان دعا می‌کنیم که صبور باشیم و باید با ایمان صبور باشیم تا آن‌چه را که طالب آنیم به‌دست آوریم.
ارسال در فیس بوک
» بدون ديدگاه
غرور و حرمت نفس

                                                                                                           غرور و حرمت نفس

غرور همان خودپسندی وتکبر است. دراصل میتوان از آن به عنوان یک ضعف روحی روانی نیز یاد کرد که افراد
جهت پوشاندن ضعفها به آن متوسل می شوند
غرور را نباید با احترام به خود و حرمت نفس اشتباه گرفت؛ در اصل وقتی احترام به خود
    از حالت متعادل خارج شده و تبدلیل به خود شیفتگی و خودپرستی گردد ، غرور نامیده می شود
همچنین حرمت نفس با فروتنی همراه بوده وباعث رشد می گردد 
فرد فروتن فردی مهربان و خوش برخورد بوده و
همیشه آغوشش به پیرامونش باز است و
به راحتی پذیرای انتقادهای دیگران بوده و همین پذیرش وعدم تعصب
باعث رشد و تکاملش می گردد
ارسال در فیس بوک
» ديدگاه ۱۶

کتابخانه

گفتگو

شعروادبیات

قصه

آشپزخانه

دانستنیها

Share on Facebook

This is the home page.-شادکامی-0
Share

ديدگاههاي اخير